را به نحو خوبى مورد نظر و تحليل قرار داده لذا قهرى و طبيعى مىگردد كه اسلام طريق تمدن و حضارت و تعالى باشد . شما اگر بخواهيد فلسفه را در لسان رهبران دينى خود جستجو كنيد رجوع به نهج البلاغه حضرت اميرالمؤمنين على ( ع ) نماييد و ببينيد كه درباره حقايق وجود واجب و ممكن چه قسم داد سخن داده و شايد همين نهج البلاغه على ( ع ) بود كه توجه دانشمندان اسلامى را به فلسفه جلب كرد به نحوى كه فلسفه در اسلام به حدى رشد كرد كه با فلسفه يونانى كمتر قابل قياس مىباشد . شما مىتوانيد اين موضوع را به مراجعه به كتاب‌هاى فلسفى معلم اول فارابى و ابن‌سينا و صدرالمتألهين شيرازى به چشم سر مشاهده كنيد . اگر از انصاف نگذريم حضرت على ( ع ) را مىتوان سردار فلاسفه نام نهاد . و در ميان دانشمندان نبايد مقام فلسفى ملاصدراى شيرازى را كه مؤسس حكمت متعاليه و جامع بين حكمت اشراقيين و مشايين است و كمتر محققى چون او در شرق و غرب به چشم مىخورد ، ناديده گرفت و بلكه مىتوان او را خاتم الحكما و الفلاسفه دانست ! مقام اخلاق در اسلام معروف است و توصيه‌هاى اسلام در قرآن و سنت ممتاز است و گمان نمىكنم كه تفصيل اين موضوع غير از توضيح واضحات چيزى باشد .